MyLamia.com – Η Λαμία στο Διαδίκτυο!

Η δημιουργία του γραφιστικού τμήματος της ARoTro Adv. που κατακλήζει το facebook! Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγένθυνση...

της Δέσποινας Σπανούδη 5 χρόνια μετά την αποκάλυψη του εξασθενούς χρωμίου στη λεκάνη του Ασωπού και 40 χρόνια μετά τη μετατροπή μιας ολόκληρης περιοχής σε βιομηχανική χαβούζα, μπορεί τίποτε να μην έχει αλλάξει στο καθεστώς της ασυδοσίας και της ρύπανσης, ωστόσο νέο πεδίο δόξης λαμπρό για κέρδη και οφέλη έχει ανοίξει διάπλατα: Μελέτες επί μελετών, κάποιες πολύ ακριβά πληρωμένες όπως η τελευταία που συμμετέχει η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. 2,7 εκατ. ο προϋπολογισμός έρευνας* που θα προτείνει μέτρα και τεχνολογίες για την αποκατάσταση του βαριά ρυπασμένου υδροφόρου ορίζοντα. Συμμετέχουν δύο Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, η Ειδική Γραμματεία Υδάτων, 3 Ιδιωτικές Εταιρείες (για ποιο λόγο άραγε;) και με ένα μικρό ποσό η Περιφέρεια Στερεάς. Είναι κακό θα αναρωτηθεί κανείς να γίνει μια τέτοια μελέτη; Ασφαλώς όχι. Είναι απλώς άσκοπο. Γιατί ξοδεύονται χρήματα για να μάθουμε πως θα καθαρίσουμε το νερό, όταν η ρύπανση συνεχίζεται αμείωτη και ανεξέλεγκτη από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της πολιτείας και της περιφέρειας. Γιατί ακόμη δεν έχει γίνει καμία απολύτως ενέργεια για  την οργάνωση της άτυπης βιομηχανικής ζώνης σε περιοχή με σχέδιο και υποδομές. Γιατί δεν έχει μπει όριο για τη συγκέντρωση εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό. Γιατί δεν έχει ανακοινωθεί κανένα μέτρο για την ασφάλεια των βιομηχανικών τροφίμων και ποτών που παράγονται από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας στην περιοχή. Γιατί αυτοί που επί τόσα χρόνια υποθάλπουν την ασυδοσία με κάθε τρόπο, χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την απόγνωση των αγροτών της Βοιωτίας που απροστάτευτοι και εγκαταλειμμένοι, μοιράζουν τα προϊόντα τους στις ουρές των απελπισμένων του Συντάγματος. Γιατί αν κάποιοι κερδίζουν από το έγκλημα, κάποιοι άλλοι  κερδίζουν από την ανοχή τους και  αναζητούν άλλοθι, ανακοινώνοντας μελέτες χωρίς αντίκρισμα και σχέδια που ποτέ δεν υλοποιούνται. * Η μελέτη έχει τίτλο: "Χρώμιο στο υπόγειο υδάτινο σύστημα της λεκάνης του Ασωπού: τεχνολογίες και μέτρα αποκατάστασης" με συντονιστή το Ε.Μ.Π. και συμμετέχοντες το Πανεπιστήμιο Κρήτης, την Ειδική Γραμματεία Υδάτων, τις εταιρείες ΙNTERGEO ΕΠΕ, ΑΛΦΑ ΜΈΝΤΩΡ ΕΠΕ, ADVENTUS EUROPE GmBH, την Περιφέρεια Στερεάς. Για την ιστορία, η τελευταία είναι «παιδί» της συνεργασίας ανάμεσα στην καναδική Adventus και την γνωστή μας S&B Βιομηχανικά Ορυκτά με μακρά παράδοση στην καταστροφή του περιβάλλοντος στην Γκιώνα. Από την ιστοσελίδα τους αντιγράφουμε: «Σκοπός της νέας εταιρείας είναι η εξυπηρέτηση περιβαλλοντικών έργων με προϊόντα βιοτεχνολογίας στην ταχύτατα αναπτυσσόμενη αγορά απορρύπανσης εδαφών, υπόγειων υδάτων και ιζημάτων.» Να σε κάψω Γιάννη να σε αλείψω λάδι. Με το αζημίωτο φυσικά.

Κύριε Δήμαρχε, Από τα μέσα ενημέρωσης πληροφορηθήκαμε πως στοχεύετε να αναπλάσετε τον πιο πάνω αναφερόμενο χώρο. Το τι ακριβώς θα κάνετε δεν το γνωρίζουμε. Επειδή όμως οι παρόμοιες παρεμβάσεις αλλά και τα έργα σας – κατά την γενική παραδοχή των Λαμιωτών – δεν είναι λειτουργικά αλλά και από την αισθητική τους παρουσία ήταν πολύ χειρότερα των προσδοκιών μας – για παράδειγμα το χώρος του Στρατοπέδου του λοχαγού Τσαλτάκη, η Πλατεία Λαού, σχεδόν όλες οι παιδικές χαρές, οι αθλητικοί χώροι κλπ., θάθελα να σας κάνω μια πρόταση. Θα πρότεινα κ Δήμαρχε, να προβείτε στη διενέργεια ενός διαγωνισμού στον οποίο να συμμετάσχουν, κατά κύριο λόγο, οι αρχιτέκτονες και οι μηχανικοί μας. Σκοπός τους θα είναι ο σχεδιασμός και η μελέτη του χώρου. Η ανάρτηση των έργων τους σε δημόσιο χώρο (αίθουσα εκδηλώσεων Λεωνίδου) η ψηφοφορία για το καλλίτερο όσον αφορά τη λειτουργικότητα, την αισθητική, το κόστος κ.λ.π. και η βράβευση του καλλιτέχνη με μια τιμητική πλακέτα και μια μόνιμη επιγραφή με το όνομά του στον δημιουργηθέντα χώρο. Κανένα χρηματικό έπαθλο!! Πιστεύω ότι με μια τέτοια διενέργεια, όχι μονάχα για το εν λόγω έργο, αλλά και για κάθε άλλο παρόμοιο, θα κάνετε τους συμπολίτες μας ενεργούς, πιο υπεύθυνους, νοιαζόμενους για κάτι που θα έχει σχέση με την καλλίτερη ποιότητα ζωής τους. Δώστε την ευκαιρία και κάνετε τους κατοίκους της πόλης κοινωνούς στα δρώμενα. Οι όποιες αποφάσεις σας ας παίρνονται όχι μονάχα από σας και κάποιους τεχνοκράτες συμβούλους ή υπαλλήλους, αλλά και από εμάς. Ανατρέξτε στον τρόπο λειτουργίας του Δήμου των προγόνων μας και θαυμάστε τα αποτελέσματα των έργων τους. Οι προσπάθειες ήταν πάντοτε συλλογικές και γι’ αυτό τα αποτελέσματά τους θαυμάζονται ακόμα και σήμερα. Εν αναμονή!! Νίκος Ταξ. Δαβανέλλος Δάσκαλος  

Η κατεδάφιση της Δημοτικής Αγοράς Λαμίας: Κράτησε χρόνια αυτή η επιμονή... (Μερικές σκέψεις, έτσι, για την ιστορία .) Διάβαζα κάπου τελευταία ότι, η κοινωνία που δεν σέβεται τα έργα των προηγούμενων γενεών, όποια κι αν είναι αυτά, και δεν κατανοεί την αξία τους, είναι μια κοινωνία σε παρακμή και σε σήψη. Μπορεί να ερμηνευτεί και ότι δεν είναι ικανή να δημιουργήσει τα δικά της ξεχωριστά έργα για να τα αφήσει με τη σειρά της στις επόμενες γενιές. Προσπαθώ να εξηγήσω, αν καταλάβατε, την επιμονή της Δημοτικής Αρχής της Λαμίας για την οριστική κατεδάφιση της πρώην Δημοτικής Αγοράς. Είναι γεγονός ότι βομβαρδιζόμαστε, ακόμα και σήμερα στην καρδιά της κρίσης, με εικόνες ενός τρόπου ζωής καταναλωτικού και ανούσιου και ακολουθούμε τις επιταγές της μόδας και του life-style, που μας προβάλουν τα παράθυρα της τηλεόρασης καθημερινά, με κυρίαρχο το κέρδος και την εμπορική αξία. Και τα «χθεσινά» - και μάλιστα όταν είναι ταπεινά - είναι επόμενο να μην έχουν αξία· και τη στιγμή που δεν σεβόμαστε ό,τι είναι «χθεσινό» και θεωρούμε δευτερεύουσας σημασίας όλα αυτά που μας ενώνουν με την ιστορία, είναι επίσης επόμενο να χάνουμε την ικανότητα να αναδείξουμε αξίες και έργα ικανά να μείνουν. Η κατεδάφιση της Δημοτικής Αγοράς ήταν μια διαχρονική επιλογή της Δημοτικής Αρχής. Μια επιλογή που κράτησε χρόνια και που, τελικά, κατάφερε να παρακάμψει και να αγνοήσει τόσες και τόσες συζητήσεις, αντιδράσεις, προτάσεις, προσφυγές. Το κακό είναι ότι το έκανε, όχι μόνο «κατεδαφίζοντας» ένα μέρος της ιστορίας της πόλης, αλλά και εξευτελίζοντας, κατά μία έννοια, τον τρόπο ζωής και την καθημερινότητα της γενιάς που έφυγε. Κανείς δε είπε ότι πρέπει να ακολουθήσουμε τα πρότυπα ή να ζήσουμε την αγορά του '30-'40. Όμως, η Δημοτική Αγορά είχε ένα ιδιαίτερο πολιτισμικό και ιστορικό ενδιαφέρον για την πόλη, με διάφορες λειτουργίες και μορφές και με κοινωνικοοικονομικές προεκτάσεις στο σύνολο της πόλης. Ήταν ένα κύτταρο της ιστορικής μνήμης των κατοίκων της Λαμίας και τοπόσημο, καθώς ήταν σημείο αναφοράς σε μια από τις ιστορικότερες και συγκροτημένες, από άποψη αυτόνομων υπηρεσιών, περιοχές της Λαμίας. Το ότι ήταν ετοιμόρροπη δεν αποτελούσε αιτία για κατεδάφιση. Δεν κατέστη μόνη της η Δημοτική Αγορά ετοιμόρροπη. Από κάποιους εγκαταλείφθηκε, κάποιοι δεν φρόντισαν να τη συντηρήσουν. Η διαπίστωση λοιπόν είναι ότι με ευχέρεια γκρεμίζουμε ό,τι έχει σχέση με το κοινωνικό, το λαϊκό, το στοιχείο της ανθρωπιάς, ό,τι έχει σχέση με τους ανθρώπους του μόχθου και της γειτονιάς, του μεροκάματου, της καθημερινότητας. Ασφαλώς η Λαμία αλλάζει, γιατί είναι ζωντανός οργανισμός. Πολλές φορές αυτές οι αλλαγές είναι αναγκαίες. Μόνο που το έχουμε παρακάνει. Η πικρή επίσης διαπίστωση είναι ότι εμείς οι Λαμιώτες, πολλές δεκαετίες τώρα, έχουμε μια πολύ καλή σχέση με το «τσιμέντο». Ιδιαίτερα οι δημοτικές αρχές. Καταστρέψαμε αλάνες και γειτονιές, δημόσιους χώρους, πατρικά με αντιπαροχή, κόψαμε πεύκα, κυπαρίσσια και πλατάνια ιστορικά, μπαζώσαμε μνήμες. Εμείς και το διαμέρισμά μας, εμείς και το αυτοκίνητό μας, εμείς και η τηλεόρασή μας. Και όλοι μαζί να εκλέγουμε δημάρχους σάρκα από τη σάρκα μας. Οι παραπάνω διαπιστώσεις μπορεί να μας μελαγχολούν. Μας οδηγούν όμως και σε συμπεράσματα: Η ταυτότητα της πόλης χάνεται, όταν χάνεται η συλλογική μνήμη· όταν οι κάτοικοί της και η Δημοτική Αρχή δεν προασπίζουν την πολιτιστική κληρονομιά της. Η Δημοτική Αγορά ήταν μέρος αυτής της πολιτιστικής κληρονομιάς της Λαμίας. Πολλές ελληνικές πόλεις συνειδητοποίησαν πόσο αναγκαία είναι η συλλογική μνήμη. Τις δικές τους δημοτικές αγορές τις ανάπλασαν, τις ανέδειξαν και τις παρέδωσαν, πραγματικά στολίδια, στους δημότες και τους επισκέπτες τους. Εμείς; Λαμία, Ιανουάριος 2012 Στέφανος Σταμέλλος

Εδώ και ένα αιώνα έχει να εμφανιστεί τέτοια ημερομηνία με έξι «άσσους» ή τρία 11 στη σειρά και ΄σημερα είναι η «μεγάλη μέρα όπως λένε κάποιοι. Για τους περισσότερους δεν είναι παρά ένα «παιγνίδι» των αριθμών, αλλά για άλλους δεν είναι καθόλου έτσι: μερικοί θεωρούν την ημερομηνία άκρως ευνοϊκή από κοσμικής απόψεως και άλλοι το ακριβώς αντίθετο, καθώς τη θεωρούν γρουσούζικη. Ήδη από τους μεσαιωνικούς χρόνους η «επιστήμη» της αριθμολογίας απέδιδε απόκρυφη σημασία -θετική ή αρνητική- στους αριθμούς και αυτή η πίστη -γιατί περί πίστης πρόκειται, σύμφωνα με τους επιστήμονες- έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα. Το κακό είναι ότι, σύμφωνα αυτές τις αρχαίες μυστικές πεποιθήσεις, το 11 (και η ημερομηνία της 11ης Νοεμβρίου 2011 δυστυχώς περιέχει τρία «11» στη σειρά) βρίσκεται ανάμεσα στους «θείους» αριθμούς 10 και 12 και το 11 έχει κακή, μα πολύ κακή σημασία. Αν έχεις τρία 11 στη σειρά, τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο; Μέχρι και μία νέα ταινία τρόμου με τίτλο «11/11/11» έχει ετοιμασθεί για την περίσταση. «Την ενδέκατη ημέρα του ενδέκατου μήνα του ενδέκατου έτους μία πύλη θα ανοίξει;», μας προειδοποιεί το σχετικό τρέιλερ. Δεν λείπουν όμως και οι σύγχρονοι αριθμολόγοι, που θεωρούν ευνοϊκή ημερομηνία την 11/11/11, στο ευρύτερο πλαίσιο νοοτροπίας της «Νέας Εποχής» (New Age), θεωρώντας ότι η Γη θα κατακλυστεί από θετική ενέργεια που θα ανεβάσει το επίπεδο συνείδησης των ανθρώπων, οπότε η ημερομηνία είναι κατάλληλη να παντρευτεί κανείς ή να ξεκινήσει μία δουλειά. Πολλοί, πάλι, συνδυάζουν το 11 με τα τυχερά παιγνίδια, οπότε τη συγκεκριμένη μέρα ίσως έχουν αυξημένη διάθεση να ποντάρουν κάπου. Οι επιστήμονες βέβαια, αναφέρουν ότι όσο περισσότερη σημασία δίνει κανείς σε κάτι, όπως στον αριθμό 11, τόσο θα αρχίσει να το βλέπει γύρω του (π.χ. στο ρολόι του, όταν η ώρα είναι 11:11). Όπως διαβεβαιώνουν, στις 11/11/11 κανείς δεν έχει να φοβάται κάτι, αλλά ούτε και να υπεραισιοδοξεί. Οι ουρανοί δεν θα ανοίξουν, ούτε για καλό, ούτε για κακό. Παρεμπιπτόντως σήμερα 11/11/11 ορκίζεται ο 11ος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης…

(Του Αλ. Διαμαντάρα, Προέδρου Ε.Β.Ε. Φθιώτιδας) Με τη διαφθορά να κυμαίνεται «στατιστικά» στα επίπεδα του 8% του ΑΕΠ τα τελευταία δέκα χρόνια «σπαταλήθηκαν» από τις Ελληνικές κυβερνήσεις περί τα 160 δις € (το 50% του σημερινού δημοσίου χρέους μας), προς όφελος τοκογλύφων και πολυεθνικών, για τη «σπατάλη» των οποίων προφανώς δεν είναι υπεύθυνοι οι Έλληνες Πολίτες – όπως δεν είναι επίσης υπεύθυνοι οι Ιρλανδοί, οι Ισπανοί, οι Αμερικανοί και οι Γερμανοί Πολίτες, για τις κερδοσκοπικές ζημίες των τραπεζών τους, τις οποίες όμως τελικά κλήθηκαν οι ίδιοι να πληρώσουν. Μία ενδεχόμενη λοιπόν διαγραφή δημοσίων χρεών της τάξης του 30-40% δεν είναι μόνο απαραίτητη, αλλά και απολύτως «θεμιτή» – τουλάχιστον όσον αφορά το σύνολο των Ελλήνων Πολιτών, οι οποίοι δεν συμμετείχαν καθόλου στα «πάρτι της διαφθοράς», τα οποία οργάνωναν μεθοδικά οι πολυεθνικοί-διαφθορείς, με «καλεσμένους» τις κυβερνήσεις, τις τελευταίες δεκαετίες και όπου για μια ακόμα φορά οι εξεταστικές επιτροπές της Βουλής των Ελλήνων αδυνατούν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αποδώσουν δικαιοσύνη και τους πραγματικούς ενόχους στην δικαιοσύνη όπου και αυτή με την σειρά της είναι ατελέσφορη στα μάτια των Ελλήνων πολιτών (ας μην προσθέσουμε τα πολεμικά χρέη της Γερμανίας απέναντι μας, όπως επίσης το κόστος του εξοπλισμού και της λαθρομετανάστευσης, στα οποία δεν συμμετέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως όφειλε). Διαφορετικά η χώρα μας κινδυνεύει, είτε από την «καταναγκαστική» μεταφορά πόρων, από τον ιδιωτικό στο δημόσιο τομέα (δια μέσου της υπερβολικής φορολόγησης-λεηλασίας, σύμφωνα με τη μέθοδο του ΔΝΤ), είτε από την ελεγχόμενη χρεοκοπία – αφού δεν είναι νομοθετικά κατοχυρωμένη, εξ όσων τουλάχιστον γνωρίζουμε, η απαγόρευση πτώχευσης του δημοσίου. Αντίθετα, σύμφωνα με τη γερμανική νομοθεσία (παράγραφος 12 του πτωχευτικού Δικαίου), τα περιουσιακά στοιχεία ενός κράτους δεν μπορούν να ρευστοποιηθούν ή να χρησιμοποιηθούν σαν εγγύηση απέναντι στους διεθνείς δανειστές, όπως συμβαίνει με τα μηχανήματα ή με τα ακίνητα μίας ιδιωτικής επιχείρησης. Το ανώτατο νομοθετικό όργανο δε της Γερμανίας (Bundesverfassungsgericht) έχει αποφανθεί, με αμετάκλητη απόφαση του από το 1962 ότι, «Μία χώρα δεν επιτρέπεται να χρεοκοπήσει». Επομένως, δεν είναι δυνατόν να ζητάει η ίδια η Γερμανία την καθιέρωση της ελεγχόμενης χρεοκοπίας για κάποια κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Η βασική αιτία (εκτός από τις μεγάλες ενδοευρωπαϊκές εξαγωγές), για την οποία πιθανότατα η γερμανική κυβέρνηση θα υποστηρίξει τελικά το Ευρώ – παρά την αντίθεση μεγάλου μέρους των πολιτών της (47%), οι οποίοι θα προτιμούσαν την επιστροφή στο Μάρκο ΕΙΝΑΙ : H Ελλάδα , μία από τις ελάχιστες «δυτικές» χώρες, οι οποίες διαθέτουν ακόμη μεγάλη δημόσια περιουσία (περί τα 300 δις €), ανεκμετάλλευτο, σίγουρα πλούσιο υπέδαφος, ελάχιστο συνολικό χρέος (252% του ΑΕΠ, όταν στη Μ. Βρετανία ξεπερνάει σήμερα το 500%), καθώς επίσης πολύ κερδοφόρες κοινωφελείς εταιρείες, στην ιδιοκτησία του κράτους (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΔΕΗ κλπ). Επίσης, σημαντικούς τομείς στην Οικονομία της (τουρισμός, ναυτιλία, ποιοτικά γεωργικά προϊόντα), οι οποίοι δεν έχουν ουσιαστικά το φόβο του μισθολογικού ανταγωνισμού, εκ μέρους των αναπτυσσομένων χωρών (Κίνα, Ινδία, Ρωσία κλπ) – όπως συμβαίνει με τις γερμανικές και άλλες βιομηχανίες. Επομένως είναι σε θέση, όπως πολύ σωστά αναφέρει η BIS στην τριμηνιαία της έκθεση (13.12.10), να διαχειρισθεί το δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα του προϋπολογισμού της – αρκεί βέβαια να στηριχθεί στην ανάπτυξη, η οποία αποτελεί το μοναδικό δρόμο μείωσης των δημοσίων χρεών, με την ταυτόχρονη αύξηση των ιδιωτικών (το κράτος έχει μεγαλύτερα φορολογικά έσοδα, λόγω αύξησης του ΑΕΠ, ενώ οι επιχειρήσεις επενδύουν δανειζόμενες, λόγω των ευοίωνων προοπτικών κερδοφορίας τους. Συνεπώς πρέπει να τελειώνουμε με τις διορθωτικές αλλαγές να προχωρήσουμε στον περιβόητο αναπτυξιακό δρόμο μέσα από στοχευόμενες ενέργειες και προσανατολισμούς με γνώμονα την Ελληνική παραγωγική δυνατότητα και δημιουργία . Περαιτέρω, τι εμποδίζει αλήθεια την Ελλάδα να αγωνισθεί για τη διαγραφή μέρους των χρεών της (30-40%) όταν, αφενός μεν οι νέοι κάτοχοι των ομολόγων της τα έχουν αποκτήσει ήδη με έκπτωση (discount), ύψους έως και 30%, αφετέρου δε προέρχονται από τα τοκογλυφικά επιτόκια των προστατευομένων της BIS – καθώς επίσης από την εκτεταμένη διαφθορά, η οποία «συμβαδίζει» με την υπερβολική κερδοφορία (κερδοσκοπία) των πολυεθνικών θηρίων (Siemens –Hochtief- Deutshetelecom κλπ) με τεράστια διείσδυση στην Ελληνική αγορά , κοινωνία και εξοπλισμών με αδιαφανείς και λεόντειες συμφωνίες υπέρ κοστολογημένες και δεσμευτικές Πόσο μάλλον αφού «συνηγορούν», υπέρ της συμμετοχής των δανειστών σε ενδεχόμενες διαγραφές χρεών, οι ηγετικές δυνάμεις της ΕΕ, η Γερμανία και η Γαλλία, ενώ τυχόν χρεοκοπία της χώρας μας θα «πυροδοτούσε» μία ασφαλιστική βόμβα μεγατόνων και ένα παγκόσμιο ντόμινο πιθανόν μη εύκολα ελέγξιμο παρά το μικρό μέγεθος της Ελληνικής οικονομίας (για αυτό και η παρέμβαση Ομπάμα τον Απρίλιο του 2010 προς Μέρκελ-Σαρκοζί). Τέλος οι απαιτήσεις των γερμανικών τραπεζών οι οποίες, υποστηριζόμενες από το «Βατικανό του Κεφαλαίου», όπως αποκαλείται συχνά η BIS, προσπαθούν να αποφύγουν τη συμμετοχή τους στα ρίσκα που οι ίδιες ανέλαβαν, έναντι υψηλών (τοκογλυφικών) προοπτικών κερδοφορίας. Οι εξωτερικές απαιτήσεις (δάνεια) των γερμανικών τραπεζών σε δις €, με ημερομηνία καταγραφής τέλη Αυγούστου 2010 ( Πηγή: Bundesbank) τα συνολικά δάνεια των γερμανικών τραπεζών τους είναι σχεδόν ανάλογα με το ΑΕΠ της χώρας ( ενδεικτικά Μ Βρετανία 379.579 –Ισπανία 146,750-Ολλανδία 123.650 Πορτογαλία 28. 685 Ελλάδα 27.990 –σύνολο Ευρώπης 1.524.366 και σύνολο ανά τον κόσμο 2.452990 δις ) – γεγονός που τεκμηριώνει την «επικινδυνότητα» της Γερμανίας, τη δύσκολη θέση δηλαδή που θα βρεθεί (αύξηση των επιτοκίων δανεισμού της κλπ), εάν τυχόν υπάρξουν σοβαρές «συστημικές αναταράξεις». Ίσως λοιπόν για το λόγο αυτό η Γερμανία συνηγορεί υπέρ της «ελεγχόμενης» διαγραφής μέρους των απαιτήσεων των τραπεζών της, απέναντι σε κάποιες υπερχρεωμένες χώρες. Γιατί λοιπόν εμείς να μην στηρίξουμε την προσπάθεια της; Αλέξανδρος Διαμαντάρας Έμπορος ..πρόεδρος Επιμελητηρίου Φθιώτιδας  

Νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας από την Πέμπτη 10 Νοεμβρίου είναι ο πρώην αντιπρόεδρος της ΕΚΤ Λουκάς Παπαδήμος, ο οποίος μάλιστα έχει διατελέσει σύμβουλος του απερχόμενου πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. Το προφίλ του Λ. Παπαδήμου Ο Λουκάς Παπαδήμος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 11 Οκτωβρίου 1947. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε Φυσική στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Το 1970 ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ηλεκτρολογική Μηχανική (1972) και διδακτορικό (1978) στα οικονομικά. Παράλληλα εργάστηκε ως βοηθός ερευνών και ειδικός επιστήμων στο ΜΙΤ. Το 1980 εργάστηκε ως οικονομικός εμπειρογνώμονας στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, ενώ πέντε χρόνια μετά, επέστρεψε στην Ελλάδα αναλαμβάνοντας οικονομικός σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδος (1985-1993). Το 1993 διορίστηκε υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και τον επόμενο χρόνο πήρε "προαγωγή στη θέση του διοικητή, παραμένοντας μέχρι το 2002. Το ίδιο έτος ανέλαβε αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, θέση από την οποία αποχώρησε το 2010. Ο κ. Παπαδήμος έχει διατελέσει μέλος του Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος (1994-1998), πρόεδρος της Υποεπιτροπής Νομισματικής Πολιτικής της Επιτροπής των Διοικητών των Κεντρικών Τραπεζών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1993 - 1995), μεταξύ άλλων. Παράλληλα με την επαγγελματική του σταδιοδρομία ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα. Την περίοδο 1975-1984 υπήρξε επίκουρος καθηγητής και στη συνέχεια αναπληρωτής καθηγητής στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, ενώ το 1988 εξελέγη καθηγητής Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 2006 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2010 τοποθετήθηκε άμισθος οικονομικός σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου.

Ένας άνδρας στέκεται στο κέντρο μιας πλατείας στην Ελβετία ντυμένος ως ένα γλυκύτατο αρκουδάκι. Οι περαστικοί στην αρχή είναι διστακτικοί και ντροπαλοί και δεν τον πλησιάζουν αλλά μετά, ένας ένας όλοι αρχίζουν να τον πλησιάζουν και να τον αγκαλιάζουν. Μέχρι και ένα σκυλάκι φαίνεται να χαίρεται με την αγκαλιά του μεγάλου λούτρινου αρκούδου. Έτσι, η πλατεία μοιάζει σαν να έχει στηθεί μια γιορτή από δωρεάν αγκαλιές. Αυτή είναι η συγκινητική και ιδιαιτέρως έξυπνη διαφήμιση του οργανισμού «Pro Infirmis», της Ελβετίας, ο οποίος βοηθά άτομα με ειδικές ανάγκες. Στην ουσία αποδεικνύεται ως πείραμα: σχεδόν όλοι οι άνθρωποι δείχνουμε κάποια εμπάθεια στα άτομα με ειδικές ανάγκες και λίγοι θα καθόντουσαν δίπλα στον άνδρα που κρύβεται μέσα στο αποκριάτικο κουστούμι. Συγκινητική διαφήμιση by babisflou «Χρειάζεται να μεταμφιεζόμαστε για να έρθουμε πιο κοντά;», αναρωτιέται στο τέλος ο άνδρας με ειδικές ανάγκες, βγάζοντας το «κουστούμι παραλλαγής». «Ελάτε πιο κοντά», κλείνει η διαφήμιση. Η μουσική που πλαισιώνει τη διαφήμιση είναι το «Funeral» των «The Band Of Horses».

Στέφανος Χαριτόπουλος, Κειμενογράφος σε διαφημιστική εταιρεία, χειριστής social media Ξέρω ακούγεται εγωιστικό. Όταν μου έγινε η πρόταση για να δουλέψω στο εξωτερικό σκέφτηκα: "Ο σώζων εαυτώ σωθήτω, έτσι όπως είμαστε εδώ". Κι έτσι δέχτηκα. Φεύγω σε λίγες μέρες από σήμερα. Χωρίς καμία ντροπή, χωρίς καμία αναστολή, χωρίς κανένα φόβο. Εξάλλου μεγαλύτερος είναι ο φόβος μιας αναπόφευκτης χρεοκοπίας της χώρας μου. Μια χρεοκοπία που θα μου στερούσε ακόμα και τα 700 ευρώ που έπαιρνα μετά από 10 χρόνια προϋπηρεσίας, μετά από 10 χρόνια αδιάκοπης και σκληρής εργασίας. Δεν έχω λόγο για να μείνω. Νομίζω ότι δεν έχει κανένας λόγο για να μείνει πια σ’ αυτή τη χώρα. Το Greek Dream έχει πάψει προ πολλού να υφίσταται, ούτε καν σαν όρο δεν τολμάς να το ξεστομίσεις. Έτσι λοιπόν θα ζήσω το μύθο μου στα ξένα. Και ναι, θα γίνω οικονομικός μετανάστης! Θα μαζέψω όσα λεφτά μπορώ τα χρόνια που θα είμαι κει και θα επιστρέψω αν και όποτε ορθοποδήσει αυτή η χώρα. Δε θα τη σώσω εγώ. Απλώς θα με υποδεχτεί μια ωραία πρωία όταν έχει ήδη συνέλθει. Δεν έχω καμία υποχρέωση να σώσω μια πατρίδα, η οποία για χρόνια με συνέθλιβε και με κατέθλιβε. Δεν έχω τι άλλο να γράψω. Είμαι θυμωμένος. Και πρέπει να προλάβω και το ΤΕΒΕ ανοιχτό γιατί φυσικά κανείς εργοδότης δεν αναγνώρισε τα 15ωρα καθημερινής δουλειάς ως «εξαρτημένη εργασία». Αφού λοιπόν για το Ελληνικό κράτος θεωρούμαι ελεύθερος επαγγελματίας, έτσι κι εγώ θα πάω σε ένα ξένο όπου θα μπορώ να είμαι και ελεύθερος και επαγγελματίας. To Mylamia.com έχει ανοιχτό διάλογο με τους αναγνώστες του. Στείλτε μας τις απόψεις σας, άρθρα, φωτογραφίες κλπ. ή χρησιμοποιήστε την φόρμα "Απόψεων".

Υπάρχουν ιστορικά γεγονότα τα οποία καθορίζουν τη μοίρα λαών και πολιτισμών. Περιβάλλοντας μας ως μέρος της καθημερινότητας, φωτίζουν αιώνια με τη θύμηση τους, τη μοναδική στιγμή που άλλαξε για πάντα τη ροή της ιστορίας. Ένα τέτοιο ιστορικό γεγονός αποτέλεσε και η μάχη των Θερμοπυλών. Η μάχη που έγινε ιστορία και η ιστορία που έγινε πολιτισμόςκαι τέχνη. Αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός 2500 χρόνια μετά, αποτελώντας το θέμα της έκθεσης που διοργανώνει ο σύλλογος καλλιτεχνών εικαστικών τεχνών κεντρικής Ελλάδας , ενέπνευσε τους καλλιτέχνες να εκφράσουν τις εικαστικές τους ανησυχίες και προβληματισμούς. Τη συγκεκριμένη έκθεση απαρτίζουν έργα που ανήκουν σε διαφορετικά ζωγραφικά ρεύματα και τεχνικές, στα οποία όμως αποδίδεται με μοναδικά εύστοχο και αρμονικό τρόπο το θέμα που αυτή θέλει να παρουσιάσει. Μέσα στην έκθεση παρατηρούμε σε κάποια έργα πως η προοπτική υποτάσσεται στους εκφραστικούς σκοπούς των δημιουργών.  Άλλες δημιουργίες μέσω της αφαίρεσης και της συγχώνευσης συνειδητού και πνευματικού προκαλούν αρχέγονα αισθήματα, ενώ σε κάποια άλλα έργα διαπιστώνουμε πως οι καλλιτέχνες με τη ρεαλιστική τους απόδοση συμβάλλουν στην τραγικότητα του θέματος και του μηνύματος που αυτά αποπνέουν. Όσον αφορά τα χρώματα μπορούμε να υποστηρίξουμε πως κάθε έργο αποτελώντας μια χρωματική κηλίδα επηρεάζει το διπλανό του και όλα μαζί συνθέτοντας ένα μοναδικό χρωματικό μωσαϊκό αποπνέουν ένα αρμονικό αποτέλεσμα στον αποδέκτη που είναι ο επισκέπτης. Αυτή η ομαδική έκθεση εκπληρώνοντας το υψηλότερο όραμα της τέχνης το οποίο δεν είναι άλλο από την υπέρβαση της φθοράς και του θανάτου, μνημειώνει αυτό που αξίζει να διασωθεί από τη λήθη με απόλυτα εύστοχο τρόπο. ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΩΣΤΑΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΤΕΧΝΗΣ